| kawiwan さんのプロフィール*สเปซหน้าหนึ่งที่เป็นติว...フォトブログリスト |  ツール  ヘルプ |
|
8月17日 So called Life*
รังเกียจทุนนิยมจริงๆ แต่ก็เป็นทาสมันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ต้องทำอะไรสักอย่าง
เช่น ฆ่าตัวตายด้วยดินสอไม้ที่เป็นสัญลักษณ์ของวัยเด็ก
ซะที่ไหนล่ะ
ขอบคุณที่เยี่ยมชมค่ะ ** updated daily life in FB ** just follow me there ** 8月2日 *rainingบนถนนเส้นคุ้นเคย ฉันกางร่ม
เท้าก้าวพลางกระทบเธอสายฝนเส้นบาง แสงไฟสาดกระทบนัยน์ตาน้ำใส ฝนบางพลันกลายหลากสี ในค่ำคืนนี้.. เศร้า
ฉันไม่อาจเป็นคนเก่าของคุณดังเคย คุณปล่อยฉันให้เคว้ง ให้คว้าง ให้ร่วง ให้หล่น กระทบดิน กระทบหิน หล่นร่วงกระจาย เปียกปอนเปื้อนฝุ่นเปลี่ยนสี เห็นใจ..ใยปล่อยให้ฝนบางร่วงไหล เมฆนั้นรู้ดีและฉันเข้าใจ
อะไรๆที่ทนรับไว้ไม่ไหว ก็ต้องปลด ก็ต้องปล่อยมันไป เหมือนฉันน้ำตาไหล เพราะทั้งทน ทั้งอด ทั้งกลั้นไม่ไหวต่อไป ไม่ว่ายังไง..ฉันเดินต่อ
แม้ว่าจะก้าว จะย่ำ จะเลอะ จะเปรอะเปื้อน มือนึงถือร่ม อีกมือนึงจะถือจะแบกอะไรมากมาย แม้ในใจจะเจ็บ จะช้ำ จะย่ำ ในสมองจะคิด จะค้น จะใคร่หาความจริง... *เขียนร่างในใจครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มิ.ย.2552 ขณะเดินกางร่มมุ่งหน้าไปที่นั่นบนถนนพญาไทเวลามืดๆและฝนตกปรอย สุดท้าย.. ขอบคุณฝนบางที่เร่งให้ฉันก้าวต่อ ให้ฉันเร่ง ให้ฉันรีบ ให้ฉันกลัวเปียกฝน เพราะสุดท้าย.. ฉันได้เรียน ได้รู้ ได้รับ อะไร อะไร มากมาย จริงจริง โว้ววววว... อะไรกันค่ะเนี่ย จริงๆร่างแรกมันเป็นแบบเบิกบานค่า แต่เมื่อกี้อารมณ์ม่ดีเลยปิดจบด้วยเช่นนี้
ไว้จะเขียนอัพเดทเรื่องราวชีวิตบ้างอะไรบ้างตอนช่วงวันหยุดค่า
ส่วนเรื่องลาวภาควังเวียงนี่ เสียใจจริงๆ ไม่อาจจะขุด จะคุ้น จะคุ้ยคุยข่าวอะไรอะไรได้เลย
แต่จะพยายามต่อไป.. ตอนนี้เวลาหมดลงแล้ว สำหรับคืนนี้ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ |
|
|
