อยากบอกว่าาา ....
ค่ายอักษรนี้เป็นค่ายที่.. ดีมาก ดีมากที่สุดตั้งแต่ทำมา
เราว่าหลายอย่างที่ค่ายนี้เป็น มันเป็นอย่างที่เราอยากให้เป็น
อยากให้ชาวค่ายได้แบบนี้แหละ
อยากให้น้องๆในโรงเรียนได้แบบนี้
อยากให้ชาวบ้านได้แบบนี้ ...นี่แหละที่ต้องการ

 

สำหรับน้องๆในโรงเรียน
แม้ว่าจะซนจะดื้อจนต้องจำลองห้องเชียร์ว๊ากไปหลายครั้ง (ซึ่งข้าพเจ้าว๊ากเอง55)
ตั้งแต่วันที่ว๊ากเรื่องล้างจาน จนกระทั่งวันกีฬาสีวันนั้นที่ทำให้น้องหลายคนเสียน้ำตา
เรารู้สึกว่าน้องคิดและได้อะไรกลับไป เพราะพวกเขาคิดเป็นและไม่ได้ทำหน้านิ่ง หน้าเอ๋อน่ะ

 

ที่ค่ายนี้แอบมีว๊ากทั้งๆที่ค่ายอื่นๆไม่มี เพราะค่ายนี้เราไม่ได้มาให้ๆๆ แจกๆๆของ
และทำตัวใจดีเป็นนางฟ้าตลอดเวลา พวกเราไม่แคร์ว่าเด็กจะเป็นแค่เด็กประถมหรืออนุบาล
เราทุกคนรู้สึกว่าน้องคิดได้ คิดเป็น เลยไม่พูดจาหลอกเด็ก แต่พูดจากันอย่างตรงไปตรงมา
บางทีก็เป็นปรัชญาอีกต่างหาก เอ๊ะ จริงๆเรียกว่าว๊ากคงไม่ถูก เพราะเราใช้เหตุผลและพูดจาดีๆ ฮาฮ่า

 

รู้มั้ยว่าสิ่งที่พวกเราทำ.. พวกเราเห็นพ้องกันว่า
น้องหลายคนมีพัฒนาการที่ดีขึ้น
อย่างน้อยก็เรื่องล้างจานแหละ จริงๆปัญหาคือ
เด็กที่ไม่ยอมล้างคือเด็กที่เล็กมาก ล้างไม่ค่อยเป็น
แต่ถัดจากวันนั้น ก็กลายเป็นว่าเด็กโตก็รับผิดชอบแทนน้อง ล้างให้กัน.. ประทับใจเนอะ

 

อืมแล้วเรื่อง เด็กหลายคนที่เป็นปัญหา ก็ฟังกันและเข้าใจกันมากขึ้น
วันเกือบสุดท้ายเราได้ไปส่งน้องวุฒิที่เป็นออทิสติกเกือบถึงบ้าน
วันนั้นเพิ่งรู้ว่าแม่น้องวุฒิทิ้งน้องไป และบ้านก็มีพี่น้องหลายคน.. น่าสงสารอะ
เรารู้สึกว่าการลงไปเดินดูและส่งน้องในหมู่บ้านทำให้เข้าใจอะไรๆมากขึ้น
น้องไม่ได้เป็นเด็กสปอยด์ถึงได้ดื้อ แต่น้องเค้ามีปัญหาจริงๆ
ค่ายนี้ไม่ค่อยได้ให้ชาวค่ายลงไปส่งเด็กเนอะ งั้นฝากค่ายหน้าด้วยล่ะกัน

สำหรับชาวบ้าน
ตามที่วันนั้นแป้งเล่าให้ฟังนั่นแหละ
ที่เราไปทำค่าย รู้มั้ยว่าทุกคนในหมู่บ้านดีใจมาก
ไม่ได้ดีใจที่เราเอาของมาแจกนะ แต่พวกเค้าดีใจที่ลูกหลานเค้าได้เรียนหนังสือเสียที
อย่างที่รู้ๆกันอะนะ ระบบการศึกษา.. ฮาฮ่า ไว้เม้าท์ทีหลัง
แล้วก็เรื่องปั้มน้ำแหละ จริงๆหมู่บ้านนี้ค่อนข้างขาดแคลนน้ำ
แต่พอเราไป ก็บังเอิญมีเส้นสายนิดนึง ก็เลยได้ปั้มน้ำ ชาวบ้านก็ได้น้ำใช้กัน(รวมถึงพวกเราด้วย อิอิ)
รู้มั้ยว่า จริงๆนี้มันหน้าแล้งใช่มะ ..แต่ช่วงที่เราไปมันบังเอิญที่ฝนตกพอดี
วันสุดท้ายที่ไปทำบุญที่วัดกัน ชาวบ้านเค้าเชื่อว่า
ที่เรามาทำให้ฝนตก หมู่บ้านไม่แล้ง.. คือ มันก็ความเชื่ออะนะ แต่เขาก็เชื่ออย่างนี้ เล่าให้ฟัง

 

สำหรับชาวค่าย
อย่างที่เคยพูดไปแล้ว ว่าชาวค่ายคงได้อะไรๆกลับไปไม่น้อยกับค่ายนี้
อย่างน้อยก็ได้เห็นชีวิตจริงๆของเด็กๆ ความจริงของระบบการศึกษา อาจารย์รร.บางคนนิสัยเสีย
การอยู่ได้โดยไม่มีเทคโนโลยีหรือเครื่องอำนวยความสะดวกบางอย่าง
การอยู่ได้โดยไม่สระผมหลายๆวัน (12 วัน เราสระไป3ครั้ง ฮาฮ่า)
อีกอย่าง เราชอบให้ค่ายมีชาวค่ายแบบนี้ ทุกคนผ่านการqualifyมาแล้วเรียบร้อย
แม้คนจะไม่มาก แต่ก็ไม่ได้น้อยจนเกินไป.. อยากบอกว่าวันที่สำนักนิสิตฯมาเยี่ยมค่ายเรา
แล้วช่วงนั้นที่เราสอนกันแค่คนเดียวต่อห้อง เขาบอกว่า ..ค่ายพวกคุณนี้มีประสิทธิภาพดีนะ..
งานที่พวกเราทำ ไม่ใช่มุ่งจะทำอะไรแค่อย่าง2อย่าง แต่เราทำกันเยอะและบางอย่างก็ทำพร้อมๆกัน
ตั้งแต่ห้องสมุด ทำอาหารเลี้ยงข้าวเด็ก ออกเยี่ยมชาวบ้าน อนามัย give me บ้านดิน และอีกมากมาย
ด้วยชาวค่ายเท่านี้ 20 นิดๆกว่าๆเนี่ย กลับทำออกมาได้หมด ..ยกนิ้วให้ เยี่ยมที่สุด
และสิ่งที่ชอบมากคือ ทุกคนช่วยกันทำงานจริงๆ แต่ในขณะเดียวกันก็ขำและเฮฮากันตลอดเวลา
แล้วก็ชอบอย่างที่น้องค่ายคนนึงบอกว่า ..อยู่ที่นี่ไม่ได้รู้สึกแปลกแยกเลย..
และทุกคนก็มีท่า อุ อา อา อุ ฮาฮ่า คือ.. ไม่สามารถเล่าให้ฟังได้หมดว่าทั้งค่ายเราขำอะไรกันบ้าง
แต่เราขำกันตลอด ขำกันทั้งวัน คงไม่มีค่ายไหนที่ตอนบายศรี เปิดเพลงเจ้าแม่กวนอิมแทนดีดกีต้าร์หรูๆ
และบายเนียร์ที่เราเต้น "ไม่ดีหรอกเกรงใจ"กัน และจบด้วย match ตุ๊กแก united VSชาวค่าย ซิตี้
แล้วคงไม่มีค่ายไหนที่วิ่งหนีตุ๊กแกกันและนั่งประชุมกันตรงกลาง เปิดเพลงเจ้าแม่กวนอิมกล่อมตุ๊กแกกัน
หรือแย่งกันกินขนม ขนาดวิ่งกรูกันขนาดนี้.... ขำวะ เล่าไปก็ไม่หมด อิอิ

สำหรับหลายๆคนที่มาเยี่ยม
เราชอบค่ายนี้อีกอย่างคือ คนที่มาเยี่ยม ตั้งแต่พี่ค่ายเก่ายันอาจารย์และสำนักนิสิตสัมพันธ์
ทุกคนทำให้ค่าย เป็น ค่ายที่เหนียวแน่นและรักกัน
และนี้ก็เป็นค่ายแรกที่พวกเราวางแผนแกล้งพี่เก่า ค่ายแรกที่พี่เก่ามาทำอาหารเช้าและปลุกเรา1วัน
ค่ายที่อาจารย์อุตส่าห์ออกมาจากกรุงเทพฯตั้งแต่กลางคืน นั่งรถ4-5ชม.เพื่อมาเยี่ยมเราแค่แป๊บเดียว
ค่ายแรกที่นิสิตสัมพันธ์มาดู แล้วตอนขากลับที่เราบอกว่าขอบคุณที่มาเยี่ยม แต่เขากลับบอกว่า ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณพวกคุณที่ทำค่ายนี้ขึ้นมา

 แล้วก็ขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับคุณพ่อคุณแม่หมูหวานที่ดูแลพวกเรามากๆ

 

 

ที่เราบอกว่าค่ายนี้คือค่ายที่ดีที่สุด มันไม่ใช่ว่าค่ายอื่นไม่ดีนะ
แต่เราพยายามในฐานะผอ.ค่ายที่เอาสิ่งที่ดีและไม่ดีหลายๆค่ายมาทำให้เป็นค่ายนี้

ค่ายปี1 เราไม่ชอบประชุมเยอะๆ แต่ค่ายนั้นเราชอบความสัมพันธ์พี่ค่ายกับเด็กในรร.และสันฯกับน้อง
ค่ายปี2 ถูกประเมินว่าชาวค่ายไม่ค่อยช่วยกันในสวัสและประชุมเยอะแยะ แต่เราชอบที่คนน้อยและสนิทกันดี
ค่ายวิดยา เราไม่ชอบที่มียุง ฮาฮ่า แต่เราชอบที่ได้ออกสพช.มากๆ
ค่ายปี3 เราไม่ชอบที่แตกแยกกันนิดหน่อย โครงศึกษาและนอนดึกมากๆอย่างไม่มีอะไรดีกับวันถัดมา แต่เราก็ชอบสพช.และโครงงานมากๆ
ค่ายทุกค่ายเราไม่ชอบที่ทุกคนมาประเมินกันตอนจบและไม่เกิดประโยชน์อะไรกับค่ายอีก
และไม่ชอบที่มาถึงค่ายแล้วเฮดคิดงานฝ่ายเดียว

 

ค่ายสุดท้าย ก็เลยเป็นค่ายอย่างที่เห็น ประเมินกันวันต่อวัน ประชุมค่าย คือประชุมเฮด
ทุกคนมีส่วนร่วมในค่ายร่วมกัน และอยากบอกว่าประชุมเฮดค่ายนี้คือ
คุยกันว่าพรุ่งนี้ใครตื่นมาช่วยสวัสและใครออกไปโครงชาวบ้าน555 แค่นี้จริงๆ
ค่ายเลยเป็นแบบนี้แหละ.... ทุกคนทำด้วยกัน
ขนาดที่พี่เอ๋และพี่แอนยังรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของค่ายและประทับใจมากจริงๆ
ที่ค่ายเป็นแบบนี้ ไม่ใช่เพราะเราหรือใครคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นเพราะทุกคน.. ทำให้ค่ายเป็นแบบนี้ จริงๆนะ
((อยากบอกว่าพี่เอ๋พี่แอนนี้ตัวแม่เล่นเกมคิลเลอร์เลยล่ะ หลายค่ายที่ผ่านมาเราไม่เคยเห็นบรรยากาศแบบนี้
ไม่เคยเห็นพี่แอนวิ่งหนีตุ๊กแก หรือวิ่งจากห้องสวัสมาห้องนอนเพื่อมาบอกว่าโจรอาละวาดให้ปกป้องพยาบาล
ไม่เคยเห็นพี่เอ๋เขียนกระดานซ้อ7 อย่างจริงจังขนาดนี้ ฮาฮ่า))

สุดท้ายนี้ หลังเขียนมาเยอะมาก..
ดีใจกับประโยคที่ว่า "ค่ายนี้คือค่ายที่ดีและสนุกที่สุด.."
ดีใจกว่าที่เราไม่ได้พูดคำนี้เป็นคนแรกและคนเดียว
และจะดีใจมาก ที่ค่ายหน้าจะมีคนพูดแบบนี้อีก
วันที่ประเมินค่าย มีชาวค่ายคนนึงพูดว่า
"ค่ายนี้มันดีมาก จนรู้สึกกลัว.... กลัวว่า ค่ายหน้าจะไม่ดีเท่านี้"
อยากบอกว่า.. ในฐานะรุ่นพี่ เราไว้ใจและเชื่อใจให้น้องทำต่อไปและคิดว่าน้องต้องทำได้ดีกว่านะ สู้ๆจ้า

อ๋อ.. ขอบคุณสำหรับบายเนียร์ที่ตั้งใจทำให้ แม้จะผิดแผน ฮาฮ่า
และพี่ๆก็ตั้งใจจับมือพวกเธอร้องเพลง"อย่าทำให้ฟ้าผิดหวัง" จริงๆ
แม้จะร้องเต็มเสียงไม่ได้เพราะกลัวดราม่า ฮาฮ่า
ขอบคุณที่วันนั้นฝนตก .. บรรยากาศมันได้จริงๆ

 

เป็นการจบปี4ที่ดีมากและประทับมาก

สำหรับคนอื่นอาจจะดูที่เกรดว่าได้เกียรตินิยมรึเปล่า (ข้าพเจ้าก็ได้อะนะ แต่อันดับ2 เดี๋ยวหาว่าองุ่นเปรี้ยว)

แต่เกียรตินิยมมันเทียบไม่ได้กับสิ่งที่ได้จากมหาลัย

สิ่งที่ได้จากค่ายนี้ คณะนี้

ดีใจที่ไม่ใช่พวกที่บอกว่า จบแล้วได้กระดาษแค่แผ่นเดียว

เพราะได้มากกว่านั้นอย่างมากมายอะนะ

ดีใจอีกอย่างคือ ไม่ได้เรียนหรูๆอย่างเดียวแต่ก็ได้ทำงานให้ชาวบ้านบ้าง

"เกียรติภูมิจุฬา คือเกียรติแห่งการรับใช้ประชาชน"

 

 

อย่าทำให้ฟ้าผิดหวัง - endophine