อืม โอเค หลังจากที่พยายามแถเอางานขงงานเขียนมาทำเป็นอัพสป๊งสเปซไปได้พักใหญ่
ก็คงถึงเวลาที่ต้องมานั่งเขียนจริงๆซะที

สเปซวันนี้ขออุทิศให้แก็งเพื่อนดาราสเปนล่ะกัน
ขอเขียนปัญญาอ่อนนะ

 

 

วันที่23
เราก็เดินทางไปมหาลัยแต่เช้าค่า

ไปเจอกับคุณติ๊ดตี่ก่อนแล้วก็กินข้าวกุ๊บกิ๊บกันตามประสาเพื่อนสาว
สักพัก แจ๊บก็โทรมาบอกว่าเสร็จธุระจากสถานทูตฝรั่งเศสแล้ว

จากนั้นก็เลยพยายามโทรตามเพื่อนๆกัน
งานนี้แก็งเพื่อนดารา9คน ก็แบ่งรถออกเป็น2คัน
เรา ติ๊ด เดือน มิ้งค์ ไปรถแป้ง
ส่วน เฟียต แจ๊บ โบ๊ต ไปรถอูน
ก็ขับรถกันอย่างกับแข่งรถมุ่งหน้าไปสัตหีบ

ตอนแรกติ๊ดคาดการณ์ว่า น่าจะ3ชั่วโมงนะ นัดแนะกันว่าค่อยๆขับ
เอาเข้าจริง ชม.กว่าก็ถึงพัทยาแล้ว เพราะรถแป้งไม่มีเบรค ฮาฮ่า
พอไปถึงก็แวะกินข้าว ซึ่งติ๊ดบอกว่า เนี่ยอีก5นาทีถึงร้านอาหาร
แต่เอาเข้าจริง นั่งหายใจไม่ถึง10 ที ก็ถึงร้านอาหารแล้ว
แล้วก็ไปวัดญาณ ซึ่งติ๊ดเอาอีกแล้ว บอกว่าอีก20นาที
นั่งแป๊บเดียว วัดญาณก็อยู่ตรงหน้า พวกเราเลยสรุปกันว่า
ถ้าติ๊ดพูดว่ากี่นาที ให้หาร3ลงไป นั่นแหละ

พอจบจากวัดญาณก็ไปไร่องุ่น
ซึ่งอากาศร้อนมาก-มากที่สุด ไร่องุ่นสวยมากก็จริง แต่ก็ร้อนตับแล่บ
ไม่รู้ว่าองุ่นพันธุ์ไหนกันที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ในอากาศเช่นนี้
(ทำไมเขียนได้งี่เง่างี้) นั่นแหละ ถึงแม้อากาศจะร้อน จะลุกจะคลาน เหงื่อจะซาดกระเซ็น
แก็งเพื่อนดาราก็ไม่หวั่น โพสท่าถ่ายรูปกันได้อย่างไม่เกรงกลัว

จากนั้นก็ไปหาดทรายแก้ว
หาดสวยมากๆๆๆ น้ำใสสุดๆ งานนี้มีเรา แจ๊บ ติ๊ดกระโดดลงน้ำกัน
ซึ่ง อยากจะให้ทุกคนเห็นชุดลงทะเลแจ๊บมาก มันแบบว่าบ้านสุดๆ
เสื้อยืดแบบเก่าๆ กับกางเกงยางยืดที่จ้องจะหลุดตลอดเวลา ใครเค้าใส่กางเกงยางยืดลงน้ำบ้างคร้าบบ
ส่วนติ๊ด ตอนแรกก็ทำเป็นฟอร์ม.. ช้านลงน้ำครึ่งตัวพอ แต่เดินไปเดินมา
ด้วยความที่มันตัวยาว (สันหลังยาว) ครึ่งตัวของมัน เสื้อก็เลยเปียกไปครึ่งนึง
ทุกคนเลยลงความเห็นว่า ..ลงไปเหอะ!
ส่วนเพื่อนสาวคนอื่นที่ไม่ลงน้ำก็เล่นโยนหิน โยนทรายใส่พวกที่ลงน้ำ..เลวนี่
ไม่ก็เก็กถ่ายรูปกัน อย่างกับถ่าย Vogue spain อะไรยังไง

พอจบจากหาดทรายแก้วก็ขับรถต่อเข้าบ้านพักซึ่งเป็นบ้านคุณพ่อของติ๊ดตี่
อาบน้งอาบน้ำแล้วก็ออกไปกินข้าวกันที่หาด น.ย.
พอเดินเข้าไป... โห ..ทหารชาติชายนั่งกันอยู่ตรึมเลยทีเดียว
มีแต่ทหารเรือตัวดำเมี่ยมทั้งนั้น แต่พวกเราก็ไม่หวั่น สั่งอาหารเยอะกว่าโต๊ะทหารซะอีก
จบมื้ออาหารก็กลับบ้าน แต่ไฮไลท์อยู่ตรงนี้ล่ะค่า..
ขณะที่กำลังแล่นรถอยู่ในค่ายทหาร แป้งก็ปรับไฟเป็นไฟธรรมดา(ตอนแรกไฟสูงเพราะว่ามันมืดมาก)
แป้งบอกว่า ชั้นเหมือนเห็นอะไรไหวๆเหมือนจักรยานอยู่ข้างหน้า
แต่พอขับเข้าใกล้ มันไม่ใช่จักรยานค่า แต่มันเป็นทหารชาย2คนเดินกันในความมืด
ขณะที่กำลังแล่นรถเข้าใกล้ มือของทหารชายนายนึงก็โอบเอวทหารอีกนาย
พวกเราก็นึกว่า โอเค ขำๆน่าเป็นเพื่อนทหารสู้เพื่อชาติร่วมกัน
สักพัก .. มันชักจะไม่ใช่ค่าา.. เพราะมือมันเริ่มเลื้อยต่ำ ... ต่ำ ..
จังหวะนี้ในรถพวกเราก็ตื่นเต้นกันมาก แต่มันก็ชั่ววินาที จ้องทหาร2คนกันใหญ่
มือนั่นก็เลื่อนลงมาจนถึง butt ของทหารอีกนาย ...
พวกเรายังใจเย็น.. นึกว่าเพื่อนกันน่าแปะๆก้นกันขำๆ
แต่มันไม่แปะสิค่ะ ... มันขย้ำ his butt เต็มๆเลยค่า
จังหวะที่มือขย้ำ พวกเราก็กรี๊ดดดดด กรี๊ดดดด และกรี๊ดดด แบบวีดร้องลั่นรถเลยค่า
โอ้วว นึกไม่ถึงว่าจะได้เห็นอะไรแบบนี้
พอจังหวะที่ต้องออกจากค่ายแล้วแลกบัตร ด้วยความที่มีรถ2คัน
เดือนถึงกับกระโดดออกจากรถไปเม้าท์กับรถคันหลัง
แต่ยังไม่ทันได้คุยอะไรกันค่า เหมือนว่าจะรู้กัน เห็นหน้ากันก็กรี๊ดๆใส่กัน
แบบว่า ..แกเห็นมั้ยๆ ชั้นเห็นๆ .. โอเค เอาเป็นว่าภาพนั้นยังติดตาอยู่เลยค่า

 

พอกลับถึงบ้านก็นั่งเล่น ดู เอสเอ็มคอนอะไรกันไป
แล้วเราก็ทำเซอร์ไพรสมอบของที่ระลึกทริปสัตหีบให้แต่ละคน.. หวังว่าจะถูกใจนะ ฮาฮ่า

คืนนั้นพวกเราก็ยัดตัวลงไปใน1ห้อง 9 ชีวิต
บนเตียง4 ข้างล่าง5 นอนติดกันแบบนัวเนียชิดใกล้ ขยับ1คน ทุกคนขยับตามกันเป็นโดมิโน
นอนเกร็งกันอย่างแรง ฮาฮ่า

 

24 ก.พ. 2009
วันนี้ก็ไม่ค่อยมีไร ตื่นมาคุณแม่ติ๊ดก็ซื้อปูมานึ่งให้ อร่อยมากๆค่าคุณแม่
แล้วก็ออกไปแวะเอ้าเล็ทๆ ละก็ตลาดหนองมน
แล้วก็กลับค่า ถึงคณะทุกคนยังสอบอยู่เลย ฮาฮ่า