ศิลปะเป็นศาสตร์ๆหนึ่ง
ไม่มีถูก
ไม่มีผิด
ไม่มี 0/10
ไม่มี 10/10
มีแต่พึงใจ เฉยๆ ไม่พึงใจ ดีนะ เออสวยดี (มั้ง)

 

จริงๆแล้วไม่ใช่คนวาดรูปเก่งอะไรเลย
เพราะความสามารถในการวัดขนาดและทางด้านมิติสัมพันธ์ค่อนข้างแย่
แต่ก็ไม่อยากให้ตัวเองรู้สึกว่า ทำไม่ได้ว่ะ วาดยังไงให้สมส่วนวะ ไม่ทำดีกว่า..
..แล้วก็เลิกวาดรูปไปซะอย่างนั้น

 

วันนี้เลยวาดการ์ตูนมาหนึ่งเรื่อง
เป็นเรื่องราวของนิสิตปี3 เอกสเปนกับวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะสเปน
วิชาที่เคยมีแว๊บนึงของสมอง คิดว่า.. จะเรียนไปทำเจี๊ยกอะไร!
พอจบคอร์สก็รู้สึกว่า มันอาจจะเป็นวิชาท่องจำๆๆ และสอบๆๆ ออกมาก็ลืมๆๆ
แต่มันก็กลับ.. ได้เห็น 'อะไร' อย่างที่ไม่เคยเห็น
'อะไร' ที่อาจงดงามบ้าง ไม่งดงามบ้าง แต่เป็นแรงบันดาลใจให้กับคนหลายคนไม่น้อย

และโชคดีที่เกิดมาในระบบการศึกษาแบบนี้
เลยมีอาจารย์น่ารักๆรวบรวมศิลปะทั้งสถาปัตย์ฯ ประติมากรรมและจิตรกรรมของสเปน
มาซะตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ยันยุคปัจจุบันเลยทีเดียว
จนมันแออัดยัดเยียดอยู่ในสมองขนาดความจุต่ำกันใหญ่..

 

 

คำเตือน
เรื่องราวทั้งหมด..คงมีคนเพียงไม่ถึง40คนที่เข้าใจมันร้อยเปอร์เซนต์เต็ม
ถ้าคิดแง่ธุรกิจล่ะก็ จำนวนคนในตลาดต่ำเหลือเกิน..(แต่ก็ยังจะเขียน)
ฝีมือก็เท่านี้ พอย้อนกลับไปดูสมุดวาดรูปสมัยประถม ก็เท่านี้ ไม่ได้พัฒนาขึ้นแต่อย่างใด
แต่ก็ยังจะหน้าด้านเขียนมันขึ้นมา.. ฮาฮ่า