ฮัลโหล สวัสดี

 

 

การเขียนต่อไปนี้...
เป็นความตั้งใจที่จะสื่อสารอะไรสักอย่างของช้าน
เพราะรู้สึกว่า พักนี้ไม่ได้สื่อสารอะไรกะใครเลย
เขียนเพื่อให้เพื่อนรู้ว่าช้านยังมีชีวิตอยู่ ..
....ไม่ใช่แค่อยู่ในวงเม้าท์ของใครต่อใคร
อย่างไรก้ตาม..ช้านเบื่อการสื่อสารจัง มันทำช้านเหนื่อย..

พักนี้อาจจะเห็นช้านงี่เง่าอย่างเยอะ ขออภัยมา ณ ที่นี่
นี่ถ้ากำลังเล่นthe simsอยู่ คะแนนสังคมกำลังติดลบนะเนี่ย อิอิ

 

 

เรื่องที่อยากสื่อสาร ก้ไม่รู้จะมีเปล่า ขอคิดก่อน...
อืม...ก้มีหลายเรื่องมากมายในละแวกเวลานี้
ดังเช่น เรื่องบ้าบอ เรื่องหงุดหงิด เรื่องปรีดา เรื่องเฮฮา เรื่องบ้าบอ(ซ้ำนี่! งี่เง่าสิ้นดี)
เอาเถอะ ..งั้นขอเลือกเรื่องน่ายินดีล่ะกัน..

 

 

ขอกล่าวอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า
"oh oh mission completed"
มิชชั่นที่ว่านี้ คือการบริจาคเลือด(อันสะอาด..รึเปล่า)ของดิฉันนั่นเอง
หลังจากที่ได้บริจาคเลือดให้ยุงสัญชาติปลิงที่ค่ายนั้นแล้ว

(มันคือปลิงบินได้ดีๆนี่เอง.. และปัจจุบันมันทำช้านแพ้ยุงทุกชนิดไปแล้ว!)
..ช้านก้พึงตระหนักว่า ..นี่เรายังไม่ได้บริจาคเลือดให้คนสัญชาติคนสักที
เนื่องจากภารกิจมากมายนานับประการทำให้ห่างหายไปนาน1ปีทีเดียว
เมื่อคิดได้เช่นนี้ อิฉันกะคุณแป้งก้เริ่มต้นที่จะจิงจังกะเรื่องนี้อีกครั้ง
หลังจากที่ครั้งล่าสุด นังแป้งบริจาคจนเป็นลมเป็นแล้งไป
เหตุการณ์นั้นยังฝังใจอยู่มิรู้ลืม...แต่ก้เอาเถิด
(ช้านควรเรียนปฐมพยาบาลเบื้องต้นบ้าง - -" ขอโต้ดด)
และสุขสันต์วันเกิดแป้ง ..วันนี้วันเกิดแป้ง (เบี่ยงประเด็นไกลมาก)

 

 

โอเค เล็ทส์แบ็ค ..ก้วางแผนกันไป แต่ก้อีกล่ะ ภารกิจบ้าบอคอแตก
ทำให้เลื่อน เลื่อน เลื่อนกันจนแบบ นี่แกทาน้ำมันเหรอ ..ไม่ใช่ นั่นมันลื่น!(งี่เง่าอะ)
อะ โอเค เล็ทส์แบ็คอะเกน ..มันก้ไม่ได้ไปบริจาคส้าากที เลยคิดกะแป้งอย่างงมงายว่า
หรือว่ามันจะเป็นจุดบอดของการทำบุญ ..ดังนั้นเราจึงควรวางแผนกันใหม่
ถือเคล็ดห้ามพูดคำว่า ..บริจาคเลือด.. แต่เป็นการแสดงท่าทางนาฏยศัพท์กันแทน
(โอ้นี่มันงี่เง่าอะไร งี่เง่าอะไร..) นั่นเอง และแล้ว วันแห่งความยินดีก้มาถึง
ช้านกะแป้ง ...ไปเหยียบสภากาชาดอีกครั้ง
...และก้ได้บริจาคเลือดแล้ววว เย้ๆๆๆ!!

 

 

ไม่รู้ว่าการที่เราได้บริจาคเลือดกันจะเป็นเพราะเคล็ดบ้าบอที่เราถือกันรึเปล่า
แต่มันก็..กลายเป็นเหตุการณ์ที่น่ายินดีที่สุด เมื่อพวกเราทำกันได้
ก็พึงตระหนักว่า การบริจาคเลือดช่างเป็นการทำบุญที่เริ่ดจริงๆ(สำหรับช้าน)
เกิดความปิติขึ้นในจิตใจ คงเป็นเพราะผ่านอุปสรรคมาล้านแปด
ทั้งนอกทั้งในใจที่บางทีก้แอบยอมรับว่าเหนื่อยใจลึกๆเหมือนกัน

 

 

นอกจากนี้ก้แอบคิดนิดๆว่า
นี่ขนาดคนที่ตั้งใจจะบริจาคจริงๆ แต่ก้ยังไม่ได้บริจาคเท่าไหร่
คนที่อยากบริจาคจริงๆ แต่บริจาคไม่ได้มีอีกเท่าไหร่(ในชีวิตช้านมีเพียบเลย)
คนที่บริจาคเลือดไปแล้ว เลือดที่บริจาคไป เอาไปใช้ได้จริงๆมีกี่คน
(เลือดที่เอาไปต้องไปตรวจอีกมากมาย ไม่ได้ใช้ได้เลยนะ)
เพราะฉะนั้น..คนที่บริจาคจริงๆมีกี่คนกัน...และจะได้เลือดเท่าไหร่กัน..

 

..........ทั้งหมดมันคือเท่าไหร่ ช้านไม่รู้.... ช้านโง่เลข............

 

"แต่ที่ช้านรู้ คือ....

..... คนที่ต้องการมันน่ะ..มีอยู่ทุกวินาทีจริงๆ..."

 

 

*ขอบคุณผู้บริจาคของเหลวสีแดงนั้นให้ทุกๆชีวิต

โดยเฉพาะให้กับคนที่รักในชีวิตของช้าน
และขอบคุณล่วงหน้า ..ที่วันนึงช้านอาจจะต้องการมัน :)

 

 

แล้วยุงปลิงล่ะ? พวกแกจะเอาเลือดช้านมาคืนให้มั้ยนะ.(งี่เง่านี่! อิอิ)